
beğeneceksin
güleceksin
kalem ağlayacak; kaf yazacak
irkileceksin
/gizlendi akça kuş
tuttu kalem tutan eli
bıyık altı gülüşü damlatıp satıra
sırra kadem basan o son bakış
titreyen el; korkusu, sürmeli nazar
gizlendi akça kuş/
gelmezliğine çaldım kalemi
utandım
görünmez kılmak için dağ gibi yüklerimi
bilinmezliği/ni kuşandım
mercan mercan sustum
ve susuyorum halen, bitmedi
bitmezliğine sundum yaremi
şifayab olmayan halimi
beğeneceksin
hissedeceksin
kalem lam yazacak, ve susacak
ve susacaksın
--- öyküye dönecek bir yüzün---
kazanmak değil, kaybetmemek dileğin
her kavram izaha muhtaç
her izah kavrama gebe
tutarsızca bir şüphe
anlamaz gibi kalabalıklar
zannederler ki
yürüyüşün herkesinkine benzer!
bir ’öyküden’ diğerine geçişin
üstüne ’yapışan’ rolleri seyredişin
artık çok geç ve imkansız deyişin
---satırlar duracak---
kalem mim yazacak
ve akça kuş uçacak
hıçkıracaksın...
akdenizce.-
* edebiyatdefteri.com günün şiiri seçmiştir. 02.12.2009



